Delta 12-PGJ 2 stimulates bone formation by PDGE-mediated mechanism - Damrong Damrongsri (Chulalongkorn University, 1999)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างแบบจำลองใหม่เพื่อศึกษาปรากฏการณ์ทางชีวภาพที่เกิดขึ้นขณะเกิดการเสริมสร้างกระดูกโดยใช้หลักการของ ไกด์ ทิชชู รีเจนเนอเรชั่น และเพื่อศึกษาถึงผลของ เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 ในกระบวนการสร้างกระดูก รอยโรคที่ทำขึ้นที่เนื้อกระดูกคอร์ติคัล (5x1.5 มม.) ที่กระดูกขาหลังท่อนบนในหนูวิสตาร์ ถูกปิดครอบด้วยท่อกลวงลักษณะครึ่งวงกลมที่ทำจากไทเทเนียม (8x1.5x2 มม.) การศึกษาการเสริมสร้างกระดูกทำในวันที่ 3, 7, 21, 28 หลังจากเริ่มการทดลอง หนูได้รับการฉีดสารเพื่อศึกษาอัตราการแบ่งตัวของเซลล์ (BrdU) ก่อนการเก็บตัวอย่างกระดูก 1 ชม. ตัวอย่างกระดูกได้ถูกนำไปศึกษาทางจุลกายวิภาคศาสตร์ และศึกษาปริมาณของเอนซัยม์คอกซ์-2 ปัจจัยการเจริญพีดีจีเอฟ ปัจจัยการเจริญไอจีเอฟ และปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-6 ด้วยวิธีการย้อมทางอิมมูโน จากการศึกษาพบว่ามีการเริ่มการสร้างกระดูกในวันที่ 7 ปริมาณของกระดูกที่สร้างใหม่เพิ่มขึ้นจนถึงร้อยละ 56-60 ของพื้นที่ของรอยโรคในวันที่ 28 ทั้งในบริเวณในรอยโรคของกระดูก คอร์ติคัลและเหนือรอยโรค พบว่า อัตราการแบ่งตัวของเซลล์เพิ่มมากขึ้นก่อนหน้ามีการเพิ่มอย่างมากของกระดูก ปริมาณของเอนซัยม์คอกซ์-2 ปัจจัยการเจริญพีดีจีเอฟ และปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-6 ที่มีระดับสูงในวันที่ 3 ของการสร้างกระดูกใหม่แสดงถึงความสำคัญของปัจจัยทั้งสามในระยะต้นของการสร้างกระดูก สารที่มีผลยับยั้งการทำงานของเอนซัยม์คอกซ์-2 (NS-398) มีผลทำให้ลดปริมาณของกระดูกที่สร้างใหม่ลงร้อยละ 25 รวมทั้งลดปริมาณของเอนซัยม์คอกซ์-2 และปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-6 ลงร้อยละ 50-60 ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึงบทบาทของพรอสตาแกลนดิน และปัจจัยการเจริญอื่นๆ ในการกระตุ้นการสร้างกระดูกใหม่ ผลของเดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 ต่อการสร้างกระดูกโดยใช้แบบจำลองเดียวกันนี้ในกลุ่มสัตว์ทดลอง 4 กลุ่ม ซึ่งได้รับเดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 เพียงครั้งเดียวเมื่อเริ่มการทดลองในความเข้มข้นแตกต่างกัน (10 -9, 10 -7, 10 -5, 10 -3 โมลาร์) จำนวนเท่ากัน (10 ไมโครลิตร) โดยใช้กระดูกฝั่งตรงข้ามเป็นกลุ่มควบคุม ผลการทดลองพบว่า เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 ที่ 10 -5 และ 10 -3 โมลาร์ กระตุ้นให้มีการสร้างกระดูกเพิ่มขึ้นร้อยละ 35 โดยมีปริมาณของกระดูกที่สร้างขึ้นใหม่คิดเป็นร้อยละ 54 และร้อยละ 53 ของรอยโรคตามลำดับ เทียบกับร้อยละ 40 ของรอยโรคในกลุ่มควบคุม ปริมาณของปัจจัยการเจริญพีดีจีเอฟ-เอ และ -บี ในรอยโรคเพิ่มขึ้น 2-3 เท่า อย่างมีนัยสำคัญเมื่อใช้ เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 ที่ความเข้มข้นสูง ปริมาณของปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-2 และ -6 เพิ่มขึ้น 2-3 เท่า อย่างมีนัยสำคัญเช่นเดียวกันในกลุ่มสัตว์ทดลองที่ได้รับ เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดินเจ 2 ที่ความเข้มข้น 10 [superscript -3] โมลาร์ แต่ไม่พบว่ามีการเปลียนแปลงอย่างมีนัยสำคัญของระดับปัจจัยการเจริญไอจีเอฟ และ อัตราการแบ่งตัวของเซลล์ ในทุกความเข้มข้นของเดลต้า 12 พรอสต้าแกลนดิน เจ 2 เมื่อเทียบกับกลุ่มทดลองในการทดลองเพื่อทดสอบการกระตุ้นการสร้างกระดูกของ เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 กับรากเทียม ลักษณะเป็นเกลียวที่ทำขึ้นจากไทเทเนียม (เส้นผ่าศูนย์กลาง 1.35 มม. ยาว 1.5 มม.) ที่ฝังในกระดูกขาหลังท่อนบน (2 ตำแหน่งต่อกระดูก 1 ชิ้น) เป็นเวลา 3 และ 8 สัปดาห์นั้น พบว่า เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 กระตุ้นให้สร้างกระดูกในตำแหน่งที่อยู่ระหว่างเกลียวของรากเทียมเพิ่มขึ้นร้อยละ 20 และ กระดูกที่สร้างขึ้นใหม่ล้อมรอบรากเทียมในช่องกระดูกมีความหนาและความกว้างเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยยสำคัญ (ร้อยละ 34 และร้อยละ 59 ตามลำดับ) ในเวลา 8 สัปดาห์ ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึง เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2 กระตุ้นให้เพิ่มการสร้างกระดูกในแบบจำลองนี้ นอกจากนั้นแล้ว ปัจจัยการเจริญพีดีจีเอฟ -เอ และ -บี รวมทั้ง ปัจจัยการเจริญบีเอ็มพี-2 และ-6 ยังอาจจจะเป็นส่วนหนึ่งของกลไกของการกระตุ้นการสร้างกระดูกโดย เดลต้า 12 พรอสตาแกลนดิน เจ 2