The study of local diagnostic reference levels at unit of vascular and interventional radiology, King Chulalongkorn memorial hospital - Kornkamol Prajamchuea (Chulalongkorn University, 2020)
หัตถการทางด้านรังสีวิทยาหลอดเลือดและร่วมรักษาเป็นหัตถการผ่าตัดขนาดเล็กโดยใช้เครื่องมือทางด้านรังสีร่วมรักษาที่ทำให้ผู้ป่วยและบุคลากรการแพทย์ได้รับรังสีปริมาณสูง  คณะกรรมาธิการระหว่างประเทศเกี่ยวกับการป้องกันอันตรายจากรังสีได้กำหนดระดับปริมาณรังสีอ้างอิงในปี ค.ศ. 2017 ที่ตำแหน่งเปอร์เซ็นไทล์ 75 ของค่ามัธยฐานของข้อมูลตัวอย่างผู้ป่วยที่มีน้ำหนักอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน เพื่อเป็นเครื่องมือที่เพิ่มประสิทธิภาพในการป้องกันอันตรายจากรังสีและใช้ปริมาณรังสีทางการแพทย์อย่างเหมาะสมสำหรับหัตถการวินิจฉัยและร่วมรักษา วัตถุประสงค์ของการศึกษา เพื่อสร้างระดับปริมาณรังสีอ้างอิงสำหรับผู้ป่วยได้รับระดับแผนกของผู้ป่วยชาวไทยที่มีน้ำหนักอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน ระหว่างการทำหัตถการด้านรังสีวิทยาหลอดเลือดและร่วมรักษา ระดับปริมาณรังสีอ้างอิงที่ผู้ป่วยได้รับระดับแผนกของผู้ป่วยชาวไทยที่มีน้ำหนักอยู่ในเกณฑ์ (45-75 กก. สำหรับผู้หญิงและ 50-80 กก.สำหรับผู้ชาย) ของหัตถการด้านระบบประสาทและสมอง 3 หัตถการและหัตถการส่วนลำตัว 9 หัตถการในระบบจัดเก็บรูปภาพทางการแพทย์และโปรแกรมตรวจสอบปริมาณรังสีถูกนำมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาด้วยโปรแกรม SPSS เวอร์ชัน 22 ค่ามัธยฐานของหัตถการด้านรังสีวิทยาหลอดเลือดและร่วมรักษาในการศึกษานี้จะถูกนำไปเปรียบเทียบกับระดับปริมาณรังสีอ้างอิงของผู้ป่วยระดับประเทศ ข้อมูลผู้ป่วยของหัตถการด้านระบบประสาทและสมอง 87 คนและหัตถการส่วนลำตัว 398 คน รวมทั้งหมด 485 คนถูกรวบรวมในระหว่างเดือน มกราคม ถึง เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2563 โดยมีผลการศึกษา ดังนี้ ค่าแคพมิเตอร์ที่ตำแหน่งมัธยฐานและเปอร์เซนไทล์ที่ 75 (ระดับปริมาณรังสีอ้างอิง) ของการวินิจฉัยโรคหลอดเลือดสมอง คือ 49 และ 61 เกรย์ตร.ซม. การอุดเส้นเลือดโรคหลอดเลือดสมองโป่งพองในกะโหลกศีรษะ คือ121 และ 144 เกรย์ตร.ซม. การอุดเส้นเลือดโรคหลอดเลือดสมองผิดปกติเอวีเอ็ม คือ 157 และ 224 เกรย์ตร.ซม. การให้ยาเคมีบำบัดทางเส้นเลือดแดงที่ตับโดยใช้ภาพจากเครื่องเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ คือ 287 และ 459 เกรย์ตร.ซม. การให้ยาเคมีบำบัดทางเส้นเลือดแดงที่ตับโดยใช้ภาพจากลำรังสีรูปกรวย คือ 238 และ 397 เกรย์ตร.ซม. การใส่สายสวนภายในหลอดเลือดดำส่วนกลาง คือ 0.7 และ 1 เกรย์ตร.ซม. การใส่สายสวนภายในหลอดเลือดดำสำหรับฟอกเลือดชนิดถาวร 1 และ 4 เกรย์ตร.ซม. การใส่สายระบายผ่านทางผิวหนัง 2 และ 4 เกรย์ตร.ซม. การใส่สายระบายน้ำดี 6 และ 14 เกรย์ตร.ซม. การวินิจฉัยโรคหลอดเลือดแดงส่วนปลาย 4 และ 18 เกรย์ตร.ซม. การขยายหลอดเลือดโรคหลอดเลือดแดงส่วนปลาย 7 และ 16 เกรย์ตร.ซม. การตัดชิ้นเนื้อส่งตรวจโดยใช้ภาพจากลำรังสีรูปกรวย 12 และ 17 เกรย์ตร.ซม. ตามลำดับ ความหนาของลำตัว, ดัชนีความยาก, เครื่องมือทางด้านรังสีร่วมรักษา, อุปกรณ์ทางด้านรังสีร่วมรักษา, เทคนิคปริมาณรังสี, ทักษะและการตัดสินใจของรังสีแพทย์มีผลต่อปริมาณรังสีที่ผู้ป่วยได้รับ ปริมาณรังสีที่ผู้ป่วยได้รับของหัตการร่วมรักษามากกว่าหัตการวินิจฉัย ดังนั้น ปริมาณรังสีที่ผู้ป่วยได้รับในระหว่างการทำหัตการทางด้านรังสีวิทยาหลอดเลือดและร่วมรักษาควรมีการควบคุมในปริมาณที่เหมาะสมและทบทวนระดับปริมารรังสีอ้างอิงทุกปี เพื่อประเมินเทคนิคปริมาณรังสี ลดความเสี่ยงทางรังสีที่ผู้ป่วยได้รับและลดปริมาณรังสีกระเจิงที่บุคลากรการแพทย์ได้รับ การศึกษาระดับปริมาณรังสีอ้างอิงที่ผู้ป่วยได้รับระดับแผนกเป็นการศึกษาในปี พ.ศ. 2563 ซึ่งระดับปริมาณรังสีอ้างอิงที่ผู้ป่วยได้รับของประเทศไทยจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2564 รายงานการศึกษาระดับปริมาณรังสีอ้างอิงที่ผู้ป่วยได้รับระดับแผนกนี้จะเป็นฐานข้อมูลที่มีประโยชน์ในการจัดตั้งระดับปริมาณรังสีอ้างอิงที่ผู้ป่วยได้รับของประเทศไทย