A study on the in vitro stability and metabolism of curcumin diethyl disuccinate in plasma - Pahweenvaj Ratnatilaka Na Bhuket (Chulalongkorn University, 2018)
ความคงตัวของสารที่มีศักยภาพในการเป็นยาในตัวกลางที่มีน้ำเป็นองค์ประกอบหลัก เช่น บัฟเฟอร์และพลาสมาเป็นหนึ่งในคุณสมบัติสำคัญสำหรับกระบวนการพัฒนายา เคอร์คิวมินไดเอทิลไดซัคซิเนต (CDD) เป็นโปรดรักของเคอร์คิวมินที่ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อเพิ่มความคงตัวทางเคมี ในการศึกษานี้ ได้ทำทำการศึกษาความคงตัวของ CDD ในสารละลายบัฟเฟอร์กรดไฮโดรคลอริก (pH 1.2) บัฟเฟอร์แอซิเตต (pH 4.5) บัฟเฟอร์ฟอสเฟต (pH 6.8, 7.4 และ 8.0) และการเกิดเมแทบอลิซึมในพลาสมาชองหนูแรท สุนัข และมนุษย์ที่อุณหภูมิ 4, 25 และ 37 °C จากการวิเคราะห์ด้วยไฮเปอร์ฟอร์แมนซ์ลิควิดโครมาโตกราฟีและการวิเคราะห์ถดถอยแบบไม่เป็นเส้นตรงพบว่าการสลายตัวของ CDD ในสารละลายบัฟเฟอร์ขึ้นกับอุณหภูมิและเป็นไปตามจลนศาสตร์อันดับหนึ่งเทียม ในทุกอุณหภูมิที่ทำการศึกษา CDD มีความคงตัวน้อยที่สุดในบัฟเฟอร์แอซิเตต การเกิดเมแทบอลิซึมของ CDD ในพลาสมาขึ้นกับอุณหภูมิแต่ปฏิกิริยาการเสื่อมสลายนี้เป็นไปตามจลนศาสตร์อันดับหนึ่งเทียมแบบต่อเนื่อง การเกิดไฮโดรลิซิสของ CDD ในพลาสมาถูกเร่งโดยเอนไซม์เอสเทอเรส โดยการสลายตัวของ CDD ในพลาสมาหนูแรทจะสูงกว่าในมนุษย์และสุนัข ตามลำดับ จากการวิเคราะห์ด้วยลิควิดโครมาโตกราฟีแทนเดมแมสสเปคโตรเมตรีแสดงให้เห็นว่าการเกิดไฮโดรลิซิสของ CDD เกิดที่พันธะเอสเทอร์ของหมู่ฟีนอลิก จึงเกิดเมแทบอไลต์มัธยันตร์เพียงหนึ่งชนิดคือโมโนเอทิลซัคซินิลเคอร์คิวมิน การใช้ตัวยับยั้งเอนไซม์เอสเทอเรสชนิดต่างๆบ่งชี้ว่าเอนไซม์คาร์บอกซิลเอสเทอเรสเกี่ยวข้องกับการเกิดไฮโดรลิซิสของ CDD ในพลาสมาหนูแรทขณะที่เอนไซม์หลายชนิดมีบทบาทในการเกิดไฮโดรลิซิสของ CDD ในพลาสมาสุนัขและมนุษย์ ผลจากการศึกษานี้ ให้ข้อมูลที่สำคัญต่อการศึกษาในสัตว์ทดลองและการพัฒนา CDD ให้เป็นยาในอนาคต