Relationship between the structure and immunogenicity of ceftriaxone - Weena Arjharn (Chulalongkorn University, 2015)
การศึกษาครั้งนี้มุ่งเน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างทางเคมีกับความสามารถในการกระตุ้นภูมิคุ้มกันของเซฟไตรอะโซล โดยทำการศึกษาสารทดสอบจำนวน 12 สาร ประกอบด้วยเซฟไตรอะโซล, เซฟาโลสปอรินที่มีหรือไม่มีหมู่โซ่ข้าง R1 ที่เหมือนกับเซฟไตรอะโซล, วงแหวนนิวเคลียสของเซฟาโลสปอริน, หมู่โซ่ข้างอิสระ R1 และ R2, ผลิตภัณฑ์จากการเสื่อมสลาย, และคอนจูเกทระหว่างออคตะไลซีนกับเซฟไตรอะโซล ในการศึกษานี้ได้ทำการสังเคราะห์ผลิตภัณฑ์จากการเสื่อมสลายสองสาร และคอนจูเกทระหว่างออคตะไลซีนกับเซฟไตรอะโซล การสังเคราะห์ให้ปริมาณผลิตภัณฑ์เท่ากับ 53.8%, 60.5% และ 4.4% ตามลำดับ สารทดสอบทั้งหมดได้รับการยืนยันโครงสร้างและตรวจวิเคราะห์ความบริสุทธิ์ก่อนนำไปทดสอบ โดยสารทดสอบทั้งหมดมีความบริสุทธิ์ไม่น้อยกว่า 95% ความสามารถในการกระตุ้นภูมิคุ้มกันของสารทดสอบถูกประเมินโดยการตรวจวัดอินเตอร์เฟอรอนแกมมาด้วยวิธีอิไลสปอต เซลล์เม็ดเลือดขาวชนิดนิวเคลียสเดี่ยวจากอาสาสมัครผู้มีประวัติแพ้เซฟไตรอะโซลจำนวน 3 คนถูกนำมาทดสอบกับสารทดสอบ โดยประเมินผลจากจำนวนสปอตจากการตอบสนองด้วยการหลั่งอินเตอร์เฟอรอนแกมมาต่อเซลล์เม็ดเลือดขาวจำนวนหนึ่งล้านเซลล์ จำนวนที่มากกว่า 2 เท่าของค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานจากค่าเฉลี่ยที่ได้จากอาสาสมัครกลุ่มควบคุมจำนวน 10 คนถูกประเมินผลเป็นการตอบสนองเชิงบวก ผลการศึกษาบ่งบอกว่าโครงสร้างของวงแหวนนิวเคลียสของเซฟาโลสปอรินร่วมกับหมู่โซ่ข้าง R1 มีบทบาทในปฏิกิริยาการแพ้เซฟไตรอะโซลมากกว่านิวเคลียสหรือหมู่โซ่ข้างเดี่ยว นอกจากนี้ผลการศึกษายังโน้มน้าวให้เชื่อว่าคอนจูเกทของออคตะไลซีนสามารถเพิ่มการตอบสนองของอิไลสปอตได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีข้อจำกัดเกี่ยวกับตัวอย่างทดสอบ จำนวนตัวอย่างทดสอบที่มากขึ้นจากอาสาสมัครผู้มีประวัติแพ้เซฟไตรอะโซลและไม่มีปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเกิดอาการแพ้เป็นสิ่งจำเป็นในการศึกษาต่อไป