WATER MANAGEMENT CONFLICT IN PERI-URBAN AREA: A CASE STUDY OF LANTAKFA, NAKHON CHAISI, NAKHON PATHOM - Khemarin Pensaengon (Chulalongkorn University, 2015)
น้ำเป็นทรัพยากรที่สำคัญแม้ว่าจะเป็นทรัพยากรหมุนเวียนก็ตาม นอกจากน้ำจะเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันแล้ว น้ำยังมีความสำคัญในกิจกรรมการผลิตอีกด้วย เมื่อรูปแบบของการใช้น้ำเปลี่ยนแปลงไปทำให้เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างกลุ่มผู้ใช้น้ำที่มีวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ รูปแบบการใช้น้ำในตำบลลานตากฟ้าเปลี่ยนแปลงไปตามการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อที่จะอธิบายสาเหตุของความขัดแย้งในการจัดการน้ำ ในตำบลลานตากฟ้าและบ่งชี้บทบาทหน้าที่ในการแก้ไขความขัดแย้งของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการจัดการน้ำ งานศึกษานี้ใช้แนวคิดกึ่งเมืองกึ่งชนบทและทฤษฎีความขัดแย้งสมัยใหม่ในการวิเคราะห์ความขัดแย้งในการบริหารจัดการน้ำในตำบลลานตากฟ้า อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม งานศึกษานี้มีวิธีวิจัย ได้แก่ การรวบรวมเอกสารที่เกี่ยวข้อง การปฏิสัมพันธ์และการสังเกต อีกทั้งการสัมภาษณ์เชิงลึกเพื่อที่จะเข้าใจว่าผู้มีส่วนเกี่ยวข้องตอบสนองต่อการจัดการน้ำที่เป็นอยู่อย่างไร โดยที่จะสัมภาษณ์ชาวนา เจ้าของนาบัว เจ้าของบ่อกุ้ง ผู้เชี่ยวชาญในพื้นที่ เจ้าหน้าที่รัฐทั้งจากกรมชลประทานและจากองค์การบริหารส่วนตำบล งานศึกษานี้พบว่าภายใต้การขยายพื้นที่ที่เป็นเมือง ทรัพยากรน้ำถูกนำไปใช้นอกภาคการเกษตรเพิ่มขึ้น โดยก่อนหน้านี้น้ำถูกใช้เพื่อรองรับการทำเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ นำมาซึ่งความขัดแย้งในการบริหารจัดการน้ำและคุกคามต่อสิ่งแวดล้อมสำหรับผู้อยู่อาศัยดั้งเดิมในชุมชนลานตากฟ้า โดยสรุปการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้น้ำในตำบลลานตากฟ้ามีความเชื่อมโยงกับการขยายตัวของเมือง พลวัตของพื้นที่นำมาซึ่งปัญหาที่ซับซ้อนมากขึ้นในพื้นที่แต่หน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องไม่ได้ปรับเปลี่ยนการบริหารจัดการไปตามบริบทที่เปลี่ยนแปลงไป