BIOACTIVE COMPOUND CONTENTS IN DIFFERENT VARIETIES OF SUNFLOWER SPROUTS AND GENES INVOLVED IN CAFFEOYL QUINIC ACID DERIVATIVE BIOSYNTHESIS - Patwira Boonjing (Chulalongkorn University, 2015)
ในปัจจุบัน ต้นทานตะวันงอก (Helianthus annuus) เป็นที่นิยมในการรับประทาน เนื่องจากมีการสะสมของสารอาหารที่มีประโยชน์ รวมถึงมีสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพหลายชนิด ในงานวิจัยนี้มีการเปรียบเทียบปริมาณสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพระหว่างต้นทานตะวันงอก 6 สายพันธุ์ ได้แก่ 5A 10A S473 S475 สายพันธุ์ไม่ทราบชื่อจากอินเตอร์เน็ต "ไร่คุณลุงท๊อป ต้นอ่อนทานตะวันออแกนิค" (UNK) และ จากบริษัทเจียไต๋ (CH) ผลการทดลองพบว่า สายพันธุ์ UNK มีปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารฟีนอลิกรวม รวมทั้งไซนารินมากที่สุด เมื่อเปรียบเทียบที่ระยะการเจริญเติบโตต่าง ๆ กันของสายพันธุ์ 5A และ CH พบว่าปริมาณของกรดคลอโรจีนิคและไซนารินในสายพันธุ์ 5A ไม่มีความสอดคล้องกับปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารฟีนอลิกรวมที่มีมากที่สุดในวันที่ 3 ของการเจริญเติบโต ปริมาณของกรดคลอโรจีนิคและไซนารินในต้นทานตะวันงอกที่ใช้ไคโตซานเป็นตัวกระตุ้นส่วนใหญ่คงที่ในสายพันธุ์ 5A และลดลงในสายพันธุ์ CH ขณะที่ปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารฟีนอลิกรวมลดลงเล็กน้อย ส่วนการใช้เมทิลจัสโมเนตพบว่าเป็นตัวกระตุ้นที่สามารถเพิ่มปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารฟีนอลิกรวมได้ในปริมาณมาก อีกทั้งยังพบว่ากรดคลอโรจีนิคและไซนารินเป็นสารประกอบหลักที่มีฤทธิ์ต้านการต่อหมู่น้ำตาล และจากการหายีนที่เกี่ยวข้องในชีวสังเคราะห์ของสารอนุพันธ์กรดคาฟีโออิลควินิค พบยีน hydroxycinnamoyl-CoA: quinate hydroxyl cinnamoyltransferase (HQT) ที่น่าจะเกี่ยวข้องทั้งหมด 3 ยีน ได้แก่ HaHQT1 HaHQT2 และ HaHQT3 เมื่อวัดระดับการแสดงออกของยีน โดยวิธี qRT-PCR พบว่ายีน HaHQT1 เป็นยีนที่มีการแสดงออกสูงสุด จึงน่าจะเป็นยีนที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์กรดคลอโรจีนิคและไซนารินในต้นทานตะวันงอก งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ประโยชน์โดยเป็นข้อมูลในการคัดเลือกสายพันธุ์เพื่อใช้ในการปรับปรุงพันธุ์ของต้นทานตะวันงอกเพื่อเพิ่มปริมาณสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพได้ในอนาคต