APPLICATION OF GEOPHYSICAL AND HYDROCHEMICAL TECHNIQUES FOR SEAWATER INTRUSION ASSESSMENT IN COASTAL AQUIFER: A CASE STUDY AT AMPHOE CHA-AM, CHANGWAT PHETCHABURI - Jiraporn Sae-ju (Chulalongkorn University, 2015)
การรุกล้ำของน้ำทะเลในบริเวณพื้นที่ชายฝั่งเป็นหนึ่งในปัญหาสิ่งแวดล้อมที่สำคัญซึ่งจะส่งผลกระทบในเชิงลบต่อทรัพยากรน้ำบาดาลในอนาคต ในงานวิจัยนี้มีพื้นที่ศึกษาตั้งอยู่บริเวณอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย และดูเหมือนจะเป็นพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากปัญหาดังกล่าว โดยวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือเพื่อบูรณาการการสำรวจทางธรณีฟิสิกส์กับข้อมูลอุทกธรณีวิทยาและข้อมูลอุทกเคมีเพื่อสนับสนุนการประเมินการรุกล้ำของน้ำทะเลเข้าสู่ชั้นน้ำบาดาลชายฝั่งในพื้นที่นี้ ศึกษาโดยใช้วิธีการสำรวจความต้านทานไฟฟ้าจำเพาะในแนวดิ่ง จำนวน 80 จุดสำรวจ จากนั้นเลือกใช้ 47 จุดสำรวจเพื่อสร้างเป็นภาคตัดขวางที่มีแนวการวางตัว ตะวันตก-ตะวันออก ทิศทางตั้งฉากกับแนวชายฝั่งจำนวน 4 แนวโดยใช้โปรแกรม IPI2WIN ในการประมวลผลข้อมูล และอธิบายผลร่วมกับการวิเคราะห์เคมีของตัวอย่างน้ำบาดาล จำนวน 57 บ่อ ผลการศึกษาพบว่าการรุกล้ำของน้ำทะเลจะเกิดขึ้นในชั้นตะกอนเศษหินเชิงเขาที่มีความลึกเฉลี่ยอยู่ในช่วง 50-60 เมตร และเห็นได้ชัดขึ้นเมื่อเข้าใกล้ชายฝั่ง โดยค่าความต้านทานไฟฟ้าจำเพาะที่น้อยกว่า 5 โอห์มเมตร จะแสดงถึงชั้นน้ำบาดาลมีการปนเปื้อนโดยน้ำทะเลรุกล้ำสูง ตลอดจนช่วงระหว่าง 5-10 โอห์มเมตร แสดงให้เห็นว่าชั้นน้ำบาดาลได้รับการปนเปื้อนบางส่วนจากน้ำทะเลรุกล้ำ ตามแผนภาพไพเพอร์ ตัวอย่างน้ำสามารถแบ่งได้เป็น 5 ประเภทและจัดกลุ่มได้ 3 กลุ่มคือ Ca-Na-HCO3 และ Ca-HCO3-Cl (เฟชีย์ที่ได้รับอิทธิพลของน้ำทะเลเล็กน้อย), Ca-Na-HCO3-Cl (เฟชีย์ที่ได้รับอิทธิพลของน้ำทะเลปานกลาง) และ Ca-Na-Cl และ Na-Cl (เฟชีย์ที่ได้รับอิทธิพลของน้ำทะเลมาก) นอกจากนี้ พื้นที่ที่มีค่าความต้านทานไฟฟ้าจำเพาะต่ำจะสอดคล้องกับบริเวณที่มีค่าการนำไฟฟ้าของน้ำสูงและมักพบเป็น Na-Cl เฟชีย์ ในที่สุดของการศึกษาพบว่าตอนเหนือของพื้นที่ศึกษาพบการรุกล้ำของน้ำทะเลมากกว่าบริเวณอื่นและรุกล้ำเข้ามาในแผ่นดินประมาณ 8 กิโลเมตร