Synthesis and attachment of polymide nucleic acid on gold surface - Cheeraporn Ananthanawat (Chulalongkorn University, 2005)
ในงานวิจัยนี้ได้ทำการสังเคราะห์พอลิไมด์นิวคลีอิกแอซิด (พีเอ็นเอ) ชนิดใหม่ที่มีการดัดแปลงให้มีหมู่ ฟังก์ชันที่ปลายเป็นไทออลด้วยวิธีการสังเคราะห์เพพไทด์บนวัฏภาคของแข็งและทำการตรึงพีเอ็นเอที่ สังเคราะห์ได้บนผิวควอตซ์คริสตัลที่เคลือบด้วยทองโดยอาศัยการสร้างโมเลกุลชั้นเดียวที่เกิดการเรียงตัว ได้เองของสารประกอบไทออลผ่านซัลเฟอร์อะตอมสำหรับใช้ในการตรวจวัดการจับยึดกับดีเอ็นเอ ปริมาณของพีเอ็นเอที่ตรึงอยู่บนผิวทองปริมาณการจับยึดของดีเอ็นเอกับพีเอ็นเอที่ผิวทองถูกวิเคราะห์ด้วย เทคนิคควอตซ์คริสตัลไมโครบาลานซ์ (คิวซีเอ็ม) ซึ่งว่องไวต่อการเปลี่ยนแปลงมวลสารบนผิวทอง จากผล การทดลองแสดงให้เห็นว่าปริมาณของพีเอ็นเอที่ตรึงอยู่บนผิวทองจะเพิ่มขึ้นตามความเข้มข้นของ สารละลายพีเอ็นเอที่ใช้ ขั้นตอนการบล็อกด้วยสเปซบล็อกกิงโมเลกุลมีความสำคัญอย่างมากต่อการ เตรียมพื้นผิวที่จะสามารถนำไปตรวจวัดการจับยึดกับดีเอ็นเอได้ สภาวะที่เหมาะสมในการตรึงพีเอ็นเอ คือ การใช้สารสะลายพีเอ็นเอเข้มข้น 1.0 M และเวลาที่ใช้ในการตรึงคือ 24 ชั่วโมง และสภาวะที่เหมาะสม ที่ใช้ในการตรวจวัดการจับยึดกับดีเอ็นเอ คือ การใช้ดีเอ็นเอที่มีความเข้มข้น 50 M ในสารละลาโซเดียม ฟอสเฟตบัฟเฟอร์ pH 7 เข้มข้น 0.5 mM และเวลาที่ใช้ในการจับยึด คือ 1 ชั่วโมง นอกจากนี้ได้ทำการศึกษา อิทธิพลของ pH และปริมาณเกลือที่มีต่อการจับยึดดังกล่าวอีกด้วย จากนั้นได้นำผิวทองที่ผ่านการตรึง พีเอ็นเอไปตรวจวัดการจับยึดกับดีเอ็นเอที่มีลำดับเบสที่เป็นเบสคู่สมโดยสมบูรณ์และดีเอ็นเอที่มีลำดับ เบสผิดไปที่ไม่ใช่เบสคู่สมเพื่อศึกษาความจำเพาะเจาะจงในการจับยึด จากผลของคิวซีเอ็ม แสดงให้เห็นว่า ความสามารถในการจับยึดของพีเอ็นเอที่ถูกตรึงอยู่บนผิวทองกับดีเอ็นเอเป้าหมายจะขึ้นอยูกับชนิดของ นิวคลีโอเบสของพีเอ็นเอและดีเอ็นเอเป็นสำคัญ และการนำพีเอ็นเอมาประยุกต์ใช้งานร่วมกับเทคนิค คิวซีเอ็ม สามารถบอกความแตกต่างของการจับยึดกับดีเอ็นเอที่มีลำดับเบสผิดไปเพียงตำแหน่งเดียวได้