Morphological behavior of bi-component polymeric particles with dioctyl phthalate plasticizer - Roongkan Nuisin (Chulalongkorn University, 2003)
การศึกษาสัณฐานของพอลิเมอร์สององค์ประกอบประเภทสไตรีนและอะคริเลตนั้น วัฏภาคที่หนึ่งประกอบด้วยมอนอเมอร์เมทิลอะคริเลต บิวทิลอะคริเลต หรือบิวทิลเมทาคริเลต วัฏภาคที่สองประกอบด้วยสไตรีน หรือเมทิลเมทาคริเลต สามารถทําให้หยดของมอนอเมอร์ขนาดเท่า ๆ กันเกิดขึ้น โดยใช้ชิราสุพอรัสกลาสส์เมมเบรน (เอสพีจี) ที่มีขนาดรูโพรง 0.51 หรือ 0.90 ไมโครเมตร โดยการทํา อิมัลซิฟิเคชันหนึ่งครั้ง ขับหยดของเหลวที่ถูกขับผ่านรูโพรงของเมมเบรน ซึ่งประกอบด้วยมอนอเมอร์ เป็นส่วนใหญ่ สารเติมแต่งประเภทไม่ชอบน้ำ และสารริเริ่มประเภทละลายในน้ำมัน แขวนลอยอย ู่ในวัฏภาคของน้ำที่มีสารคงเสถียรภาพและตัวยับยั้งบรรจุอย ู่ หลังจากนั้น ถ่ายของผสมสู่ปฏิกรณ์ และทําพอลิเมอไรเซชัน ได้อนุภาคของพอลิ(สไตรีน-โค-อะคร ิเลต) ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางในช่วง 3 ถึง 10 ไมโครเมตร และมีการกระจายของขนาดอนุภาคแคบ โดยค่าสัมประสิทธิ์ของการเปลี่ยนแปลง ใกล้ร้อยละ 10 ขึ้นอยู่กับชนิดของมอนอเมอร์และองค์ประกอบ ศึกษาผลของอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วของโคพอลิเมอร์ โดยเทคนิคดิฟเฟอเรนเชียลสแกนนิงคาลอริเมทรี พบว่าโคพอลิเมอร์ที่ประกอบด้วยเมทิลอะคริเลตเข้ากันได้ดีกับเมทิลเมทาคริเลต มากกว่ากับสไตรีนที่มีพลาสติไซเซอร์ ไดออกทิลทาเลต ค่าอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วของพอลิ(เมทิลเมทาคริเลต-โค-เมทิลอะคริเลต) ขึ้นกับองค์ประกอบลอยเลื่อน เนื่องจากความแตกต่างของสัดส่วนความว่องไวของมอนอเมอร์ การเติม พลาสติไซเซอร์ลงในพอลิ(เมทิลเมทาคริเลต-โค-เมทิลอะคริเลต) มีผลต่อค่าอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วน้อยกว่าต่อพอลิ(สไตรีน-โค-เมทิลอะคริเลต) การใช้พอลิเมอร์ที่มีหมู่อะคริเลตโซ่ยาว เช่น บิวทิลเมทาคริเลต หรือบิวทิลอะคริเลตในโคพอลิเมอร์ มีผลต่ออุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วมากกว่าการใช้พลาสติไซเซอร์ไดออกทิลทาเลต ยังควบคุมสัณฐานของอนุภาคพอลิเมอร์ได้โดยการเติมพอลิเมอร?ที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำ เช่น พอลิสไตรีน โดยอัตราส่วนของพอลิสไตรีนและมอนอเมอร์สไตรีน ทําให้ความหนืดของวัฏภาคกระจายเพิ่มขึ้น พบพอลิเมอร์ที่มีสัณฐานแบบแกนเปลือกหรือโครงสร้างแบบสะลามิ ได้ศึกษาการเกิดเป็นฟิล์มของพอลิเมอร์และสัณฐานวิทยาที่ผิวโดยเทคนิคไมโครสโกป