Anti-phytopathogenic fungal agents from essential oil - Chavarin Thammakasadri (Chulalongkorn University, 2002)
จากการศึกษาฤทธิ์ต้านเชื้อราจากน้ำมันหอมระเหย 25 ชนิดต่อเชื้อราสาเหตุโรคพืช 3 ชนิด ได้แก่ Fusarium oxysporum 43-68, Alternaria sp. 43-89 และ Phytophthora sp. 572 พบว่าน้ำมันหอมระเหยจากสะระแหน่ (Mentha cordifolia Opiz.), อบเชย (Cinnamomum bejolghota Sweet.), ตะไคร้ต้น (Litsea cubeba Pers.) และ กานพลู (Eugenia caryophyllus Bullock & Harrison.) แสดงฤทธิ์ยับยั้งต่อทุกเชื้อทดสอบได้อย่างสมบูรณ์ที่ 1000 ppm น้ำมันกานพลูและน้ำมันอบเชย แสดงฤทธิ์ยับยั้งการงอกของสปอร์ F. oxysporum 43-68 ที่ 54 และ 51% ตามลำดับ และสำหรับ Alternaria sp. 43-89 ยับยั้งการงอกของสปอร์ได้ที่ 52 และ 46% ตามลำดับ องค์ประกอบที่แสดงฤทธิ์ในน้ำมันหอมระเหยจากสะระแหน่, อบเชย, ตะไคร้ต้น, กานพลูและขิง (Zingiber Officinale Roseoe.) ได้รับการยืนยันโดยใช้เทคนิคไบโอออโตกราฟฟิก พบว่าน้ำมันหอมระเหยทุกชนิดยกเว้นน้ำมันหอมระเหยจากขิง แสดงบริเวณยับยั้งการเจริญของเชื้อราได้ ได้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างของสารกับฤทธิ์ต้านเชื้อรา พบว่าสารประกอบในกลุ่มฟีนอลแสดงฤทธิ์ต้านเชื้อราได้ดีที่สุด รองลงมาคือสารประกอบอัลดีไฮด์ แอลกฮอล์ กรดคาร์บอซิลิก และไฮโดรคาร์บอน ตามลำดับ เมื่อนำน้ำมันหอมระเหยจากกานพลูและอบเชยมาศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการนำมาใช้เป็นสารควบคุมโรคพืชหลังเก็บเกี่ยว ผลการทดลองพบว่า น้ำมันหอมระเหยจากกานพลูและอบเชยลดการเข้าทำลายโดยเชื้อ F. oxysporum ในกล้วยหอม (Musa spp.) ได้ 94 และ 87% ตามลำดับ เมื่อแช่ในสารละลายน้ำมันหอมระเหยเข้มข้น 1000 ppm เป็นเวลา 15 นาที เมื่อตรวจสอบผลที่มีต่อพืชทดลองพบว่า สารละลายน้ำมันหอมระเหยก่อให้เกิดความเสียหายเชิงสรีรวิทยาโดยทำให้เปลือกกล้วยเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล แต่สารเหล่านั้นไม่มีผลต่อการสุกและกลิ่นของกล้วยหอม