Numerical modeling of eddies in the gulf of Thailand comparing with satellite remote sensing data - Patama Singhruck (Chulalongkorn University, 2002)
การศึกษากระแสวนในอ่าวไทยช่วงเดือนมกราคม 2543 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2544 โดยใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ Princeton Ocean Model มีข้อมูลนำเข้าที่สำคัญคือ ข้อมูลลมราย 12 ชั่วโมงจากแบบจำลองสำหรับพยากรณ์อากาศของ Navy Operational Global Atmospheric Prediction System และองค์ประกอบฮาร์โมนิกของน้ำขึ้นน้ำลงที่สำคัญ 4 ตัวคือ M2, S2, K1 และ O1 พบกระแสวนทั้งแบบหมุนตามเข็มนาฬิกาและหมุนทวนเข็มนาฬิกา ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 100 ถึง 200 กิโลเมตร กระแสวนที่เกิดขึ้นมีระยะเวลาประมาณ 2 วัน ถึง 2 สัปดาห์ เกิดขึ้นใน 2 บริเวณคือ อ่าวไทยตอนบนระหว่างละติจูดที่ 10-11 องศาเหนือและลองจิจูดที่ 101-102 องศาตะวันออก และบริเวณอ่าวไทยตอนล่างระหว่างละติจูดที่ 8-9 องศาเหนือและลองจิจูดที่ 101.5-102.5 องศาตะวันออก จากการทำการทดลองเพื่อศึกษาอิทธิพลของลมและน้ำขึ้นน้ำลงต่อการเกิดกระแสวนพบว่า ลมเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้เกิดกระแสวน ขณะที่น้ำขึ้นน้ำลง ไม่ใช่ปัจจัยที่จำเป็นต่อการเกิดกระแสวน อย่างไรก็ตามพบว่าปฏิสัมพันธ์ระหว่างลมและน้ำขึ้นน้ำลงส่งผลต่อลักษณะของกระแสวนที่เกิดขึ้น ข้อมูลจากดาวเทียม Sea-viewing Wide Field-of-view Sensor (SeaWiFS) ระดับ 1A HRPT ในช่วงเวลาเดียวกันถูกนำมาแปลงให้เป็นภาพการกระจายของปริมาณความเข้มข้นของคลอโรฟิลล์เอในอ่าวไทยโดยใช้ความสัมพันธ์ตามสมการ Ocean Chlorophyll 4 ไม่พบกระแสวนจากภาพดาวเทียมเนื่องจากข้อมูลในช่วงเวลาที่ศึกษาส่วนใหญ่ถูกเมฆบัง และช่วงความแตกต่างของคลอโรฟิลล์เอบริเวณกลางอ่าวมีค่าน้อย