EFFECT OF TITANIUM CONTENT ON ZIEGLER-NATTA CATALYST PERFORMANCE - Nittaya Sudsong (Chulalongkorn University, 2014)
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ศึกษาผลของปริมาณไทเทเนียมในตัวเร่งปฏิกิริยาซีเกลอร์-นัตตาผ่านการกำจัดเบสลิวอิสในโครงสร้างของแมกนีเซียมคลอไรด์โดยใช้กรดลิวอิสชนิดต่างๆ ซึ่งเบสลิวอิสที่ได้ทำการศึกษาแบ่งเป็น 2 ชนิด ได้แก่ เอทานอลและเตตระไฮโดรฟูแรน สำหรับความว่องไวของตัวเร่งปฏิกิริยาได้ถูกทดสอบในปฏิกิริยาพอลิเมอร์ไรเซชันของเอทีลีน กรดลิวอิสที่เลือกใช้ในระบบที่มีเอทานอลเป็นเบสลิวอิส ได้แก่ ไดเอทธิลอลูมินัมคลอไรด์ (DEAC) เอทธิลอลูมินัมไดคลอไรด์ (EADC) และสารผสมของ DEAC/EADC จากผลการทดลองเมื่อเพิ่มปริมาณของ DEAC ในการกำจัดเอทานอล พบว่าปริมาณไทเทเนียมในตัวเร่งปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตามความว่องไวสูงสุดของตัวเร่งปฏิกิริยาขึ้นอยู่กับปริมาณของ DEAC ที่เหมาะสม เมื่อพิจารณาเปรียบเทียบการใช้ DEAC และ EADC ในการกำจัดเอทานอล พบว่าตัวเร่งปฏิกิริยาที่ใช้ DEAC มีความว่องไวกว่าการใช้ EADC นอกจากนี้สารผสมของ DEAC/EADC ที่เหมาะสมยังทำให้ตัวเร่งปฏิกิริยามีความว่องไวที่สูง ทั้งนี้การกำจัดของเอทานอลด้วยสารเหล่านี้ทำให้ช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวและลดความความเป็นผลึกของแมกนีเซียมคลอไรด์ ส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาที่เหมาะสมระหว่างไทเทเนียมเตตระคลอไรด์และแมกนีเซียมคลอไรด์ จึงทำให้ตัวเร่งปฏิกิริยามีความว่องไวสูง สำหรับอีกระบบที่ใช้เตตระไฮโดรฟูแรนเป็นลิวอิสเบส ในระบบนี้กรดลิวอิสที่ถูกเลือกใช้ ได้แก่ อลูมิเนียมไตรคลอไรด์ แคลเซียมไดคลอไรด์ ไอรอนไดคลอไรด์ และซิงค์ไดคลอไรด์ ผลการทดลองพบว่าการสังเคราะห์ตัวเร่งปฏิกิริยาโดยใช้กรดลิวอิสผสมระหว่างอลูมิเนียมไตรคลอไรด์และไอรอนไดคลอไรด์ ทำให้ได้ตัวเร่งปฏิกิริยาที่มีความว่องไวสูงสุด เนื่องจากตัวเร่งปฏิกิริยานี้สามารถกำจัดเตตระไฮโดรฟูแรนออกจากโครงสร้างของแมกนีเซียมคลอไรด์ได้มากที่สุด ซึ่งผลนี้ถูกยืนยันจากการวิเคราะห์ของ XRD และ FT-IR อย่างไรก็ตามปริมาณไทเทเนียมในระบบนี้ไม่ได้เพิ่มขึ้นตามปริมาณการกำจัดของเตตระไฮโดรฟูแรนที่เพิ่มขึ้น