Effects of low molar mass liquid crystal addition on the miscibility of syndiotactic polystyrene blends - Pichet Pahupongsab (Chulalongkorn University, 2004)
งานวิจัยนี้ มุ่งเน้นที่จะศึกษาเกี่ยวกับการผสมเข้ากันได้ของซินดิโอแทกติกพอลิสไตรีน (SPS) กับพอลิเมอร์ตัวอื่น เช่น พอลิแอลฟาเมทธิลสไตรีน (PaMS), พอลิเอทธิลเมธาคริเลต (PEMA), พอลิบิวธิลเมธาคริเลต (PBMA), พอลิไซโคลเฮกซิลอะคริเลต (PCHA), พอลิไอโซพรีน (PIP) และพอลิไวนิลเมทธิลอีเธอร์ (PVME) โดยซินดิโอแทกติกพอลิสไตรีนสังเคราะห์ด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาเมทัลโลซีนและเมทธิลอะลูมินอกเซนที่ปรับปรุงแล้วเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาร่วม (MMAO) จากผลการทดลองพบว่า ซินดิโอแทกติกพอลิสไตรีนสามารถผสมเข้ากันได้กับพอลิแอลฟาเมทธิลสไตรีน, พอลิเอทธิลเมธาคริเลต, พอลิบิวธิลเมธาคริเลต, พอลิไซโคลเฮกซิลอะคริเลต และพอลิไอโซพรีน แต่ไม่สามารถผสมเข้ากันได้กับพอลิไวนิลเมทธิลอีเธอร์ นอกจากนี้ยังศึกษาผลของการเติมไซโคลเฮกซิลไบฟีนิลไซโคลเฮกเซน (CBC-33) และกลีเซอรอลมอนอสเตียเรต (GMS) ต่อสมบัติทางความร้อน และความเป็นผลึกของพอลิเมอร์ผสม จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ไซโคลเฮกซิลไบฟีนิลไซโคลเฮกเซน และกลีเซอรอลมอนอสเตียเรต ทำให้อุณหภูมิหลอมเหลว (T[subscript m]) ลดลงเล็กน้อย เนื่องจากสารทั้งสองไปลดความหนืดหลอมเหลวของพอลิเมอร์ผสม ทำให้ผลึกสามารถหลอมเหลวได้ง่ายขึ้น และก่อตัวเป็นผลึกได้ช้าลง ซึ่งสัมพันธ์กับอุณหภูมิการเกิดผลึก (T[subscript c]) ที่มีแนวโน้มลดลงเช่นเดียวกัน