Ang diwa ng kalayaan sa Bhagavad-Gita - Dolor, Ramon Rafael L. (Animo Repository, 1994)
Sa pagbabasa ng Bhagad-Gita, sumailalim ang mambabasa sa isang malalim na pagmumulat. Ipinakikita ng Gita ang katotohanang may higit pang mahalagang realidad ang dapat isaalang-alang kaysa sa mga panandalian kasiyahang ipinangangako ng mundo. Bagamat may taglay na lakas at kalayaan ang tao na kumilos at igiit ang nais niyang kapalaran, marapat na tanawin ang kahalagahan ng pagsasaalangalang sa mga naisin ng Panginoon. Hindi dapat kulungin ang buhay sa makamundong pananalaysay, bagkus ay dapat itong palayain sa mas malawak na dimensyon ng transendental na katotohanan. Sa puntong naisaloob na ang mga katotohanang ito, mahalaga na pakilusin at kung maaari ay samantalahin ng isang tao ang malinang ang kanyang kaluluwa. Ganap na kalayaan ang hatid ng Gita. Sa kabuuan ng tikha, tatlo ang kahulugan sa ninais ipakita ng mananaliksik. Isa, ang pagsuko ng sarili sa Panginoon. Ikalawa, ang pag-aalay ng may debosyon sa Panginoong Krishna at ikatlo, ang pagsasagawa ng proseso ng yoga kung saan kinikilala ng Atman at Brahman at ang Brahman bilang Atman. Lubos na kaligayahan ang dala nito. Karanasang-transendental ang kaligayahan nito. Hindi ito kayang sukatin o isalarawan ng mga salita. Ang pinaka-magandang alternatibo dito ay ang pagyamanin ito sa kaibuturan ng puso, sa katahimikan ng pag-iisa. Ang kalayaan dito ay kalayaang hindi lamang mula sa udyok ng materyalismo kundi mula sa karma at reinkarnasyon. Sa dakong huli, sa tulong na rin ng kamalayang-Krishna, lalaya ang kaluluwa tungo sa pakikiisa sa kalahatan.